Γύρνα.
Γιατί τίποτα δεν είναι ίδιο, όσο εσύ δεν είσαι εδώ. Γιατί δεν μπορώ να ξαπλώσω και να κλείσω τα μάτια μου χωρίς η μορφή σου να ξεπηδήσει και να με στοιχειώσει. Γιατί χωρίς εσένα είναι δύσκολο πια να χαμογελάσω. Γιατί μακριά σου, μπορεί ο καθένας να δει τον πόνο στο πρόσωπο μου. Γιατί είναι δύσκολα για μένα. Γιατί σου έδωσα τα πάντα και έμεινα με το τίποτα. Γιατί η απουσία σου έχει ποτίσει κάθε ίνα του εαυτού μου και δεν μπορώ να προχωρήσω. Γιατί δεν θέλω να προχωρήσω. Γιατί δεν πίστευα ποτέ ότι μπορεί να φύγεις και δεν προετοιμάστηκα για αυτό. Γιατί όταν έφυγες, άφησες ένα κενό και είμαι μισή. Γιατί κανείς δεν είναι εσύ και κανείς ποτέ δεν θα γίνει. Γιατί ήσουν δικός μου μια φορά με έναν τρόπο που δεν σε είχε ποτέ κανείς· με έναν τρόπο που δεν είχα ποτέ κανέναν εγώ. Γιατί σου έδωσα την ψυχή μου και την κρατάς ακόμη· είναι ακόμη δική σου. Γιατί όλα σε θυμίζουν. Γιατί όλα φωνάζουν το όνομα σου. Γιατί βλέπω το πρόσωπο σου όπου και να κοιτάξω, και τα σημάδια σου υπάρχουν παντού. Γιατί έχεις στιγματίσει την ζωή μου. Γιατί αν τα δάκρυα είχαν φωνή, θα φώναζαν το όνομα σου. Γιατί δεν μας άξιζε τέτοιο άδοξο τέλος. Γιατί δεν μου αξίζει τίποτα από αυτά. Γιατί δίπλα σου δεν φοβόμουν τίποτα, και δεν μου αρέσει να φοβάμαι. Γιατί τώρα που δεν είσαι εδώ, τίποτα δεν έχει την σημασία που είχε πριν. Γιατί δεν μπορώ να σε φέρω πίσω εγώ. Και κυρίως γύρνα γιατί μου λείπεις. ΜΟΥ ΛΕΙΠΕΙΣ. Μου λείπεις τόσο που πονάω, κάθε μέρα, κάθε ώρα, κάθε λεπτό. Γιατί δεν μπορώ να ξεχάσω, μιας και όπως βλέπεις έχεις χαράξει την πορεία της ζωής μου. Γύρνα γιατί μια μέρα είπες μ’ αγαπάς και τώρα το παίρνεις πίσω. Μην ξεχνάς, άσε τον εγωισμό και θα έχεις έμενα παρέα.
Σε παρακαλώ, γύρνα, για σένα, για μένα. Για εμάς.
Γύρνα.
(για την Δημητραααααα)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου