Ωσπου το τελος ενιωσα και το στομα μου ξερασε δυο λεξεις: ΣΕ ΜΙΣΩ.
Εσυ με σκοτωσες πρωτος. Μην διαμαρτυρεσαι τωρα. Οπως συνηθιζες να λες "ποναω αλλα μερεσει" . Δεν ειναι ομως η σημασια της φρασης αυτης τοσο μηδαμινη οσο πριν. Πλεον αναφερομαι στον σωματικο πονο και οχι στον "πονο" της ηδονης απο το αγγιγμα σου. Αν και ηδονη ειναι κι' αυτο. Το ξυραφι στο χερι, το οπλο στον κροταφο, η θυλια στο λαιμο. -Η ηδονη της απαλαγης- Ετσι το ονομαζω, γιατι απαλασομαι απο της αναμνησεις που μου προκαλεσες. Περιττο να αναφερω πως ειναι ολες ΤΟΣΟ ΥΠΕΡΟΧΕΣ μεχρι αηδιας .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου