Σφιξτην να μην μπορει να παρει ανασα !

 ΚΑΘΕΣΑΙ ΕΞΩ. ΕΧΕΙΣ ΜΕΘΥΣΕΙ,ΟΧΙ ΑΡΚΕΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΧΑΣΕΙΣ ΤΑ ΛΟΓΙΚΑ ΣΟΥ. ΚΑΙ ΚΡΑΤΑΣ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ, ΚΟΙΤΑΣ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΜΙΛΑΣ ΣΤo κρασι. ΜΙΛΑΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ. ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ Σ ΑΚΟΥΕΙ. ετσι ΛΕΣ ΟΤΙ ΘΕΛΕΙσ ΛΟΙΠΟΝ. ΚΑΙ μετα απο λιγο ΞΑΝΑΜΠΑΙΝΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΡΤΥ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑΣ. ΚΑΙ ΧΟΡΕΥΕΙΣ. ΜΑ ΕΙΣΑΙ ΧΑΜΕΝΗ. ΠΟΛΥ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΑΠΟ ΧΑΜΕΝΗ. "ΠΕΡΑΣΕΣ ΚΑΛΑ;"  "ΝΑΙ"

Να εισαι η να φαινεσαι?

Σου ειχα πει θα 'μαστε ξενοι, μου 'χες πει θα 'μαστε ενταξει ! Και μετα δεν μιλαμε πολυ, αλλα ειναι στιγμες που ξερεις οτι αξιζει τον κοπο για παντα να περιμενεις . Στο κατω-κατω, στο μουνι μου ολα, εγω θα σ' αγαπαω !

Απο 'μενα τελος . Καντε την επανασταση χωρις εμενα .

http://www.youtube.com/watch?v=_A_FVjuRjn0

Γιατί δε μιλάς? Γιατί δε λες αυτά που σκέφτεσαι, αυτά που θες να πεις?

Γιατί δε με αφήνεις ήσυχη?

Χωρίσαμε, δε χωρίσαμε?

Άσε με ήσυχη λοιπόν!

Εξαφανίσου! Γιατί δεν εξαφανίζεσαι?

Τι με κοιτάς έτσι?

Με νομίζεις νευρωτική ε? Υστερικιά!

Εσύ υπάρχεις γιατί βαριέσαι να πεθάνεις!

Μου έχεις φορτώσει το τρόπο που μιλάς, το τρόπο που σκέφτεσαι, τις ανασφάλειες σου..

τα βιώματα σου, τις μυθολογίες σου..

Είσαι βαρύς, το καταλαβαίνεις?

Β Α Ρ Υ Σ !

Τι με κοιτάς έτσι?! Το ξέρω πολύ καλά αυτό το ύφος..

όπως όταν τότε που σου είχα πει ότι πήγα με άλλον.. ποτέ δε το ξεπέρασες!

θεωρίες, θεωρίες...

Ξέρεις τι είσαι?

Ένας καταπιεσμένος μικροαστός είσαι!

Αυτό είσαι!

Είναι φορές που σκέφτομαι ότι αυτή η ιστορία δε μπορούσε να είναι καλύτερη..

Αυτό ήταν όλο που είχες να πεις?!

Μετά όλα αυτά που σου είπα,

αυτό ήταν όλο που είχες να πεις??

Δεν αντέχω άλλο, σε παρακαλώ, κάντο για μένα.. κάντο.

Εξαφανίσου, να μη σε βλέπω, να μη σε ακούω, να μη..

Σε παρακαλώ, για μένα.

Δεν αντέχω άλλο!

Άφησε με!

Ούτε να με ξαναπάρεις τηλέφωνο, ούτε να σε ξαναδώ θέλω!

Να πεθάνεις!

Αυτό θέλω,

να πεθάνεις!

Τα ματια των πνηγμενων 07

http://www.youtube.com/watch?v=W93WC69RB8o

Το 'ξερα οτι θα ρθεις, ηξερα ακομα και την ωρα, μου το παν τα φυτα. Τα φυτα εχουν ζωη, εχουν κι αισθησεις, καταλαβαινουν πολυ καλυτερα απο εμας . Σου το 'χω πει πως δεν εχω προσωπικη ιστορια. Προσωπικη ιστορια εχουν μονο αυτοι που δινουν αναφορα στους αλλους . Στη μανα τους, στον πατερα τους, στους δικους τους, στη γυναικα τους, στη φιλη τους. Εσυ ομως αδερφε μου καταλαβαινεις απο αυτα? Εσυ ζεις μονο για τους αλλους . Κινεισαι για τους αλλους, εργαζεσαι για τους αλλους, περπατας, ντυνεσαι για τους αλλους, ακομα και ερωτα κανεις για τους αλλους. Που πας? Βιαζεσαι να γυρισεις στους ανθρωπους σου και στη βρωμικη σου πολη?  Θα σε βοηθουσε αν δημιουργουσες σιγα-σιγα μια καταχνια γυρω σου. Αν εσβηνες καθε τι που σε περιβαλει κι' οσοτου τιποτα να μην μπορει να θεωρηθει βεβαιο η πραγματικο εισαι υπερβολικα πραγματικος. Μην περνεις τα πραγματα τοσο σιγουρα. Που πας? Πρεπει να αρχισεις να σβηνεις τον εαυτο σου ..

Ειναι δωδεκα ακριβως κι' εχουμε και οι δυο τα χαλια μας.

Στις πιο θολες μου αναμνησεις ειδα φως και μπηκα ποτε στην κολαση και ποτε στον παραδεισο. Μονοι μας μπλεξαμε σ' αυτη τη γαμημενη υποθεση . Δεν γαμιεται, τουλαχιστον για μενα στο τελος ειμαστε ξενοι . Δεν πειθομαι πουστη ειναι τα λογια σου φτηνα . Ετσι κι΄ αλλιως τελος εχουν τα παντα, τιποτα δεν μενει . Δες ποσο ευκολα η αγαπη πηδησε απ' το μπαλκονι, κι' αν νυχτωνει εκει που εισαι, δες ακομα ποσο πιο ευκολα μενουμε μονοι τελικα . Χαμογελα, θα παιξω σ'αυτην την τρελα και ας ποναω δεν εχω τιποτα να χασω απλα πεφτω πιο χαμηλα. Στον κοσμο μου για μενα δεν υπαρχεις, απλα θα'ρθεις καποιο βραδυ στο κρεβατι να γουσταρεις . Στην τελικη, κανενας δεν θελει να μαθει τι αισθανομαι, οποτε θα πνηχτω κι αποψε στο χαμο μου . Και ειναι σαν να μην υπαρχει τιποτα ικανο να κατευνασει τη λυσσα μου . Δεν εχουν τελος οι γυρες, δεν εχουν τελος τα βραδια μας . Γαμω τα ματια σου, δεν νιωθεις με τιποτα. Αν επερνα απ' τα σκληρα ναρκωτικα δεν θα 'μουν εδω τωρα κι αν ημουν ενα τιποτα σιγουρα θα εμπαινα στον κοσμο σου με τα πιο ζαλισμενα μου βηματα . Μα και τι δε θα εδινα για να ξεφυγω απ' την παρανοια που μου θωλωνει τα ματια. Τελικα, ποτε μου δεν ενιωσα τιποτα, πραγματικα, μονη βαδιζω ακομα το πιο σκοτεινο και βροχερο μου δρομο. Ειναι καιρος ομως που εχω αρχισει να χανω τα βηματα, δεν με γεμιζει τιποτα πια, δεν μ' αγαπαει κανεις και καμια φορα, ειναι σαν να πεθαινει και η τελευταια ομορφια γυρω σου .
-  Νιωθω γαμω τωρα, βιβες. -

Δν εχει νοημα να μισεις καποιον που αγαπας !

Και ξαφνικα, εμφανιζεσαι απο το πουθενα, με το τελειο χαμογελο σου για να μου φτιαξεις την ημερα .Δεν εχω τιποτα αλλο να σου προσφερω παρα τον εαυτο μου με ολη μου την καρδια! Το ξερω πως δεν ειμαι τελεια. Μπορει να ειμαι σπασμενη, χαλασμενη και να μην μπορω να σου υποσχεθω οτι θα ειναι ολα καλα, αλλα σου υποσχομαι πως οπως και να 'χει εγω θα ειμαι παντα εδω να σου κρατω το χερι σφιχτα μεχρι ολες οι βροχες να τελειωσουν και τα ουρανια τοξα βγουν ξανα .

Κι αν δεν το καταλαβαινεις ετσι θα στο πω κι αλλιως! Μου προκαλεις αυτη την ακατανικητη επιθυμια ωρες ωρες, να ερθω διπλα σου και να σου ψυθιρισω " Εγω να ξερεις μια μερα θα σε γαμησω πολυ ασχημα ! "

Ωραια η ασπιδα σου αλλα κρυβει ολη τη θεα .

Κι αν με ρωτησει κανεις αν ειχαμε κατι θα του πω οχι. Ποτε δεν ειχαμε κατι εμεις. Εμεις, ειχαμε τα παντα .  Φυγε τωρα λοιπον κι οταν γυρισεις να μου φερεις μια απαντηση μαζι σου . Παντοτε ησουνα αλλου μα τωρα ξεφυγες. Ξερω πως παντα ετσι θα φευγεις μα παλι σε μενα πισω θα γυρνας. Γιατι μπορει να δειχνουμε πως ειμαστε δυο ξενοι, μα μεταξυ μας ξερουμε την αληθεια και κοιταζομαστε στα ματια . Ας μεινω λοιπον στα ονειρα αφου η θεληση δεν ειναι αρκετη προς το παρον . Μεσα σου το γνωριζεις, νοιαζομαι για σενα . Κι αν με ρωτησεις αν σε μισησα ειναι φορες που σε συχαθηκα απλα . Και πρεπει να σου εξομολιγηθω πως καθε βραδυ λιγο πριν πνιγω στον εαυτο μου ξεσπαω που αλλαξα, που χαλασα, που σ' αφησα, κυριως που σ' αφησα. Λοιπον παλικαρι μου, πηρες αυτα που ηθελες η να μεινω λιγο ακομη? Γιατι αν θες εγω δινω κι ολη τη ζωη μου για σενα κι ας λεω το αντιθετο πολλες φορες .