Πέμπτη 8 Μαρτίου 2012

Ειναι δωδεκα ακριβως κι' εχουμε και οι δυο τα χαλια μας.

Στις πιο θολες μου αναμνησεις ειδα φως και μπηκα ποτε στην κολαση και ποτε στον παραδεισο. Μονοι μας μπλεξαμε σ' αυτη τη γαμημενη υποθεση . Δεν γαμιεται, τουλαχιστον για μενα στο τελος ειμαστε ξενοι . Δεν πειθομαι πουστη ειναι τα λογια σου φτηνα . Ετσι κι΄ αλλιως τελος εχουν τα παντα, τιποτα δεν μενει . Δες ποσο ευκολα η αγαπη πηδησε απ' το μπαλκονι, κι' αν νυχτωνει εκει που εισαι, δες ακομα ποσο πιο ευκολα μενουμε μονοι τελικα . Χαμογελα, θα παιξω σ'αυτην την τρελα και ας ποναω δεν εχω τιποτα να χασω απλα πεφτω πιο χαμηλα. Στον κοσμο μου για μενα δεν υπαρχεις, απλα θα'ρθεις καποιο βραδυ στο κρεβατι να γουσταρεις . Στην τελικη, κανενας δεν θελει να μαθει τι αισθανομαι, οποτε θα πνηχτω κι αποψε στο χαμο μου . Και ειναι σαν να μην υπαρχει τιποτα ικανο να κατευνασει τη λυσσα μου . Δεν εχουν τελος οι γυρες, δεν εχουν τελος τα βραδια μας . Γαμω τα ματια σου, δεν νιωθεις με τιποτα. Αν επερνα απ' τα σκληρα ναρκωτικα δεν θα 'μουν εδω τωρα κι αν ημουν ενα τιποτα σιγουρα θα εμπαινα στον κοσμο σου με τα πιο ζαλισμενα μου βηματα . Μα και τι δε θα εδινα για να ξεφυγω απ' την παρανοια που μου θωλωνει τα ματια. Τελικα, ποτε μου δεν ενιωσα τιποτα, πραγματικα, μονη βαδιζω ακομα το πιο σκοτεινο και βροχερο μου δρομο. Ειναι καιρος ομως που εχω αρχισει να χανω τα βηματα, δεν με γεμιζει τιποτα πια, δεν μ' αγαπαει κανεις και καμια φορα, ειναι σαν να πεθαινει και η τελευταια ομορφια γυρω σου .
-  Νιωθω γαμω τωρα, βιβες. -

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου