Κι αν με ρωτησει κανεις αν ειχαμε κατι θα του πω οχι. Ποτε δεν ειχαμε κατι εμεις. Εμεις, ειχαμε τα παντα . Φυγε τωρα λοιπον κι οταν γυρισεις να μου φερεις μια απαντηση μαζι σου . Παντοτε ησουνα αλλου μα τωρα ξεφυγες. Ξερω πως παντα ετσι θα φευγεις μα παλι σε μενα πισω θα γυρνας. Γιατι μπορει να δειχνουμε πως ειμαστε δυο ξενοι, μα μεταξυ μας ξερουμε την αληθεια και κοιταζομαστε στα ματια . Ας μεινω λοιπον στα ονειρα αφου η θεληση δεν ειναι αρκετη προς το παρον . Μεσα σου το γνωριζεις, νοιαζομαι για σενα . Κι αν με ρωτησεις αν σε μισησα ειναι φορες που σε συχαθηκα απλα . Και πρεπει να σου εξομολιγηθω πως καθε βραδυ λιγο πριν πνιγω στον εαυτο μου ξεσπαω που αλλαξα, που χαλασα, που σ' αφησα, κυριως που σ' αφησα. Λοιπον παλικαρι μου, πηρες αυτα που ηθελες η να μεινω λιγο ακομη? Γιατι αν θες εγω δινω κι ολη τη ζωη μου για σενα κι ας λεω το αντιθετο πολλες φορες .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου